| A velha cantiga du sertaneju |
|
| Literatura Popular - Cordel |
Escrito por Russolini |
Qua, 28 de Maio de 2008 06:19 |
|
Tava qui nu rurrá, inda essis dia Pensanu cumé ingraçada essa vida Dessi chão vi rumá muitha famía Pra cidadi grandi a prucura di lida Nunha pruméssa di mió moradia Imprêgu, dinhêru e muitha fantasia Dexanu pá trás a dô da dispidida Adispôis di argum tempu si sabi Qui as coisa pur lá é pura ilusão A cumeçá pela farta di amizadi I as dificulidadi pá arranjá u pão Trabaiu brutu é tudu qui li cabi As Umíiação faz batê a sardadi I a isperança di vortá pu sertão U Chôru muitha veizi é contidu I nu fundu u coração bati forti Vévi a vivê num mundu perdidu Di vontadi di simbóra pu norti Us dia passa sempri intristecidu Sofrenu, nada maisi faizi sintidu Dô pió qui essa, só a da mórti Fica sabenu pu ôtru sertaneju Qui tá chuvenu pás banda di lá Nessa hora qui froréci o deseju Di ajeithá tudu i ligêru retorná Inté imagina , ansim eu até veju: Todus sardanu nu maió festeju A parentada inu cumprimentá Aí armenta di veizi anciedadi As mão súa qui nem cuscuiz U zói bríia numa impulsividadi Cumu si fossi um crarão di luz Maisi intão cai na realidadi Qui na artura da situciunalidadi Seu regréssu é u pesu da cruz Essa é a cantiga du nordestinu Qui si aventura im ôtras terra Numa ilusão antiga di mininu Im prucurá paz, ondi há guerra Olha pu céu i pédi pá u divinu Qui lhi corrégi u seu distinu Faça vê u sertão além da serra. Crie um banner deste artigo em outros sites Para criar um banner deste artigo em outro site, copie e cole o texto abaixo em sua página. Visualizar : |
| Última atualização em Qui, 29 de Maio de 2008 04:52 |

